Muzyka współczesna i subkultury

Trudno jest mówić o konkretnych rodzajach muzyki, bez łączenia ich z subkulturami młodzieżowymi. To właśnie młodzież jest największym odbiorcą muzyki pop i to oni są grupą konsumentów, na których opiera się ten biznes. Osoby dorastające na przykład w latach osiemdziesiątych z trudem mogą zrozumieć to, jak wygląda muzyka współcześnie i choć brzmienia są zupełnie inne, to jest to ten rodzaj sztuki, która ma szokować, łamać stereotypy, wprowadzać zamęt, coś nowego. W tej chwili mało kto z rodziców powie, żeby muzyka obecnie niosła jakiekolwiek przesłanie, ale to samo o niej mówili rodzice wychowujące dzieci właśnie ponad dwadzieścia lat temu. Jest to więc nieodłączny element buntu wobec rzeczywistości, która mniej lub bardziej wydaje się być w wieku nastu lat szara i beznadziejna. Zjawisko powiązania subkultur z muzyką jest ciekawe z punktu widzenia nauk społecznych. I tak z muzyką rockową nieodłącznie kojarzą się osoby ubrane na czarno, techno – tylko markowe ubrania, grunge – koszule w kratę, rnb czy hip-hop – szerokie spodnie, za duże bluzy. Przykładów można wymieniać w nieskończoność.
Pewnym zagrożeniem może być niekiedy światopogląd płynący chociażby z niektórych tekstów, jednak są to skrajne przypadki. Przynależność do subkultur zresztą bywa przejściowa. Z drugiej strony ważne dla rodziców jest uświadomienie sobie, że nie wszyscy nastolatkowie muszą utożsamiać się z tym, co przedstawiają teledyski takich twórców jak Lady GaGa. Część młodzieży potrafi odciąć się od tego, co widzi na video, słuchając po prostu melodii wpadającej w ucho mimo woli.