Każda epoka ma charakterystyczną dla siebie muzykę. Obecnie trudno wyróżnić jeden, królujący gatunek, lecz z pewnością możemy stwierdzić, że wśród najpopularniejszych trendów muzycznych, jakie pojawiają się wśród młodzieży znajdziemy rap i hip hop. Oba gatunki opierają się na rytmicznych dźwiękach i mało melodyjnym przekazie, w którym tekst ważniejszy jest od muzyki. Do tworzenia tej muzyki wielokrotnie potrzebny jest beatbox, czyli tworzenie muzyki poprzez odpowiednie wydawanie z siebie dźwięków.
Co ciekawe, na przestrzeni dekad można było zaobserwować, że niemal każdy gatunek muzyki wiąże się z powstawaniem nowych subkultur. Było tak, np. w przypadku metalu i rozpowszechniających się grup satanistycznych czy punkrocka i tzw. punkowców, którzy gustowali w tym rodzaju muzyki. Współcześnie rzeczywiście wyraźnie widać pojawiającą się subkulturę „dresiarzy” słuchających hip hopu oraz rapu. Zazwyczaj wyróżniają się oni ubiorem – szerokimi dresami, spodniami z krokiem w kolanach, sporą ilością kieszeni, a dodatkowo bluzami z kapturem. Mimo to, hip hopu, jak i rapu słuchają również przeciętni ludzie, nie utożsamiający się z żadną konkretną podgrupą. Ważnym elementem kultury hip hop jest również taniec. Znany jako breakdance, czyli w wolnym tłumaczeniu „taniec połamaniec”, skupia się na różnorodnych ruchach wykonywanych w parterze. Do jego prawidłowego wykonywania niezbędna jest nie tylko zwinność, ale i spora siła, ponieważ dużo jest tu elementów, w których należy utrzymać się na jednej ręce dźwigając swoje ciało lub wykonywać inne, równie zaskakujące akrobacje. Dla hip hopowców i raperów ważne jest także graffiti będące jedną z metod wyrażania myśli.

Trudno jest mówić o konkretnych rodzajach muzyki, bez łączenia ich z subkulturami młodzieżowymi. To właśnie młodzież jest największym odbiorcą muzyki pop i to oni są grupą konsumentów, na których opiera się ten biznes. Osoby dorastające na przykład w latach osiemdziesiątych z trudem mogą zrozumieć to, jak wygląda muzyka współcześnie i choć brzmienia są zupełnie inne, to jest to ten rodzaj sztuki, która ma szokować, łamać stereotypy, wprowadzać zamęt, coś nowego. W tej chwili mało kto z rodziców powie, żeby muzyka obecnie niosła jakiekolwiek przesłanie, ale to samo o niej mówili rodzice wychowujące dzieci właśnie ponad dwadzieścia lat temu. Jest to więc nieodłączny element buntu wobec rzeczywistości, która mniej lub bardziej wydaje się być w wieku nastu lat szara i beznadziejna. Zjawisko powiązania subkultur z muzyką jest ciekawe z punktu widzenia nauk społecznych. I tak z muzyką rockową nieodłącznie kojarzą się osoby ubrane na czarno, techno – tylko markowe ubrania, grunge – koszule w kratę, rnb czy hip-hop – szerokie spodnie, za duże bluzy. Przykładów można wymieniać w nieskończoność.
Pewnym zagrożeniem może być niekiedy światopogląd płynący chociażby z niektórych tekstów, jednak są to skrajne przypadki. Przynależność do subkultur zresztą bywa przejściowa. Z drugiej strony ważne dla rodziców jest uświadomienie sobie, że nie wszyscy nastolatkowie muszą utożsamiać się z tym, co przedstawiają teledyski takich twórców jak Lady GaGa. Część młodzieży potrafi odciąć się od tego, co widzi na video, słuchając po prostu melodii wpadającej w ucho mimo woli.